Een schip moest iets blijven verdienen

In de wintermaanden lag de haringvisserij stil. Sommige reders gebruikten hun schepen daarom ook voor andere handel. Het museum noemt Arij Hoogendijk als voorbeeld. Vanuit het Middellandse Zeegebied kwamen onder meer wijn, port, kurk en zuidvruchten naar Nederland.

Zo werd een schip dat bij de visserij hoorde ook een vervoermiddel voor andere producten. Een havenbedrijf leefde niet altijd van één soort lading. Het moest ook buiten het visseizoen een bestemming voor schip en bemanning vinden.

Een kist die terugkwam

In 1916 werden de alcoholische handelsactiviteiten ondergebracht in een aparte wijnimportmaatschappij. Een transportkist uit die geschiedenis keerde in 2021 terug naar Vlaardingen als museumvoorwerp. De kist was vervaardigd door een Vlaardingse vaten- en kistenfabriek en had lang in een familiehuis gestaan.

Zo'n eenvoudige houten verpakking vertelt iets wat een etiket Haringstad gemakkelijk verbergt. Achter de visserij zat een netwerk van schepen, handelshuizen, transport en verpakkingen. Ondernemers konden met datzelfde netwerk meer doen dan vis vervoeren.

De haring bleef wel het grote verhaal

De vaste presentatie Brood uit water laat zien hoe belangrijk de visserij voor Vlaardingen was. Scheepsmodellen, reders en vissersgezinnen maken die geschiedenis zichtbaar. Wijnhandel neemt daar geen plaats van in. Het is juist een extra venster op dezelfde havenwereld.

Wie het museum bezoekt, kan dus ook letten op spullen die op het eerste gezicht niet bij haring lijken te horen. Een kist kan soms beter uitleggen hoe een bedrijf zich aanpaste dan een groot portret aan de muur.

KIJK HET ZELF NA

De bronnen bij dit verhaal

Met hulp van AI samengesteld en aan de genoemde bronnen getoetst. Wie zit achter deze uitgave? Een fout gezien? Laat het ons weten.