De grond levert de ingrediënten

Petrichor is een mengsel van geurstoffen dat vrijkomt wanneer droge grond nat wordt. Volgens Texas A&M spelen stoffen uit planten en bodembacteriën daarin een rol. Een bekende bijdrage komt van geosmine, een stof die onder meer door actinobacteriën wordt geproduceerd. Die micro-organismen helpen organisch materiaal afbreken. Een deel van wat jouw neus oppikt, heeft dus een heel andere oorsprong dan de wolk erboven.

Een druppel is ook een vervoermiddel

Er moet vervolgens iets gebeuren waardoor stoffen vanaf de bodem in de lucht belanden. Onderzoekers van MIT filmden regendruppels die op verschillende poreuze oppervlakken terechtkwamen. Bij de botsing werden kleine luchtbelletjes opgesloten. Die bewogen omhoog en barstten aan het oppervlak van de druppel. Daarbij konden veel kleinere druppeltjes de lucht in schieten: een neveltje dat je met het blote oog gemakkelijk mist.

Geur reist op veel kleinere druppels

Die kleine zwevende druppeltjes horen bij wat wetenschappers aerosolen noemen. Ze kunnen materiaal vanaf het geraakte oppervlak meenemen. Daarmee ontstaat een mogelijke route voor geurstoffen uit de grond naar de lucht en uiteindelijk naar je neus. De onderzoekers beschreven het mechanisme in 2015. De beelden laten vooral zien hoe materiaal kan worden verspreid; ze vormen geen volledige chemische analyse van iedere regenlucht op straat.

Harder regenen is niet automatisch sterker ruiken

In de MIT-proeven ontstonden juist relatief veel aerosolen bij omstandigheden die pasten bij lichte tot matige regen. De eigenschappen van het oppervlak en de snelheid van de druppel maakten verschil. Ook de aanwezigheid van geurstoffen telt natuurlijk mee. Een plens water op schoon glas heeft andere ingrediënten beschikbaar dan een eerste bui boven droge aarde. Meer water alleen voorspelt daarom niet hoe sterk het buiten gaat ruiken.

De bui kan je neus vooruit zijn

Wind kan de vrijgekomen geuren meenemen. Daardoor kun je een regenachtige lucht ruiken terwijl de eerste druppels op jouw plek nog moeten vallen. Dat is geen ingebouwde weersatelliet: de geur komt ergens vandaan en de omstandigheden moeten kloppen. Bovendien heeft niet iedere geur rond een onweersbui dezelfde oorzaak. Petrichor gaat hier over de aardse geur bij het nat worden van de ondergrond, met geosmine als een van de ingrediënten.

Nog een andere kant van dagelijks leven: Een banaan is een bes. Een aardbei dan weer niet.

KIJK HET ZELF NA

De bronnen bij dit verhaal

Met hulp van AI samengesteld en aan de genoemde bronnen getoetst. Wie zit achter deze uitgave? Een fout gezien? Laat het ons weten.